That's all folks!

We kozen om de laatste dag naar Hollywood Studio's te gaan, net als de eerste dag. Iets met ronde cirkels enzo. Het was verrassend druk en omdat we vrijwel alles al eerder hadden gedaan, hielden we het vier attracties en drie uurtjes later weer voor gezien. Op naar het enige Disney-deel waar we nog niet geweest waren, Disney Village. Dit bleek uiteraard weer een mega-complex te zijn met o.a. de grootste Lego-winkel en grootste Disney-store ever. Aangezien het bloedheet was en we op onze laatste benen liepen, sjokten we na tweederde te hebben gescand terug naar de auto. Terug in huize Droomhoek verorberden we met moeite de rest van de jurassic pizza. Met vijf man twee dagen eten van 1 pizza, Amerika samengevat in één zin.

Tot slot geven we als inmiddels ervaren park-recensenten de belachelijk-top-3 van de pretparken:

3. Voordat je een park hebt betreden heb je meestal al twee keer flink in de rij gestaan. Dit komt door een behoorlijk overdreven aandoende toegangscontrole; eerst uitgebreide tassencontrole gelijk een vliegveld, daarna moet bij de kaartjesautomaat een vingerafdruk(!) worden gescand, wat natuurlijk bij veel domme toeristen niet in 1 keer lukt. Een slechte start van een parkdag op deze manier.

2. Rijen met (voornamelijk!) kinderen die een handtekening willen van Mickey, Donald of een andere pop. Even bizar als geniaal, want het werkt dus wel.

1. Disney kan er niks aan doen, maar de bezoekers wel; diverse ouders die hun pasgeboren baby meesjouwen in de hitte, drukte en ja hoor ook gewoon allerlei attracties. Ja daar zullen die baby's als ze later groot zijn met veel plezier aan terugdenken!

We sluiten positief af; de organisatie van dit alles (want we hebben het bij Disney bijvoorbeeld over zo'n 150.000 bezoekers per dag!) is in veel opzichten indrukwekkend, en slim. Een top-3 hiervan:

3. De al genoemde handtekeningenjacht. Veel levert het Disney niet direct op, alleen een handtekeningenboekje kopen is voldoende, maar indirect natuurlijk wel. Een slim staaltje binding van jonge klanten.

2. We werden er af en toe gek van zo goed werkte dit: Antony kreeg een boekje waarin munten verzameld konden worden. Deze munten draai je uit een apparaat waar je 50 cent of 1 dollar in moet gooien. En nu komt ie: deze apparaten staan in of direct bij iedere giftshop. We hebben dus alle giftshops gezien, meegesleurd door Antony op muntenjacht. Briljant in zijn eenvoud.

1. Het al veelgenoemde en -geprezen fastpass-systeem. Je voelt je VIP als je in een aparte rij langs het vee loopt (erg leuk om "mwooooeeeeh! te roepen") dat niet de moeite heeft genomen om een fastpass aan te schaffen, of het systeem niet snapt. En het scheelt uren (wacht)tijd. Verzonnen door Disney en slecht gekopieerd door Universal en Seaworld, want daar moet je er vet voor betalen (15 dollar pp).

De aswolk is helaas opgelost, de tickets zijn herbevestigd dus we zullen vandaag toch de lange reis terug moeten aanvaarden. Kijken of we in het vliegtuig kunnen pitten (m.a.w. of granny from hell een andere vlucht heeft), want dat zou de jetlag aardig verminderen! ETA 0845 op hollandse bodem, 20 graden en tientallen vierkante meters woonoppervlakte armer maar een hoop lollige herinneringen rijker!

Last time greetz from Clermont, 8.00 uur, 23 graden (don't care hoeveel het wordt).

Het is zwaar maar we houden vol!

Zeven uur opstaan is langzaam half acht geworden, om twaalf uur naar bed werd langzaam elf uur. De dagen worden korter en de stukjes ook. Door het strak gehanteerde schema hadden we dinsdag eigenlijk alles al gedaan wat op de planning stond. Woensdag gingen we alleen nog naar Universal voor de Beetlejuice show en Jaws, de rest was al afgevinkt. Jaws was helaas nog steeds gesloten dus het grootste deel van de dag stond in het teken van het herbeleven van de "Best of", zoals Terminator, Simpsons en Men in Black.

Sandra bleek behoorlijk naïef want ze liet zich door de senior brothers de Mummy in praten (deze keer samen met Antony, Yurian is zelfs door de Israelische geheime dienst niet meer om te praten). Met knikkende knieën kwam ze eruit: "nu ga ik echt in geen enkele attractie meer!". Dat klopt San, de vakantie zit er bijna op!

We waren weer vroeg thuis om te relaxen bij/in het zwembad, te internetten, TV te kijken. Kortom, de Dreamy Corner voelt al aardig als thuis! 's Avonds bestelde ik de grootste pizza die ik kon vinden, nou dat hebben we geweten. De twijfel of dit wel voldoende was voor vijf verdween zodra de doos moest worden aangepakt. Een halve meter doorsnee, dubbele gevulde korst, we kregen net de helft op :-)

Vandaag nog een willekeurig park pakken, we hebben tenslotte zowel op de Disney- als op de Universal-strippenkaart nog 4 dagen over. Dan nog even naar Disney Village, want daar kun je... shoppen! Jeroen weet dit nog niet. En dan zit het er weer op. Het wordt tijd dat die voorspelde hittegolf in Nederland begint, want 20 graden kouder dat handelen we niet natuurlijk.

Een hele kleine Antony of een hele grote pizza?

De vermoeidheid begint toe te slaan

Nu we alle parken minstens eenmaal bezocht hebben, kunnen we het tempo wat laten zakken. Nou, daar hoeven we weinig moeite voor te doen. In slow-motion vinkten we de losse eindjes van Animal Kingdom af. Omdat we door alle gekte van de afgelopen 10 dagen niet eens meer zeker wisten of we de Dino-attractie al gedaan hadden, gingen de senior brothers er voor de zekerheid maar in. Eenmaal binnen herkenden we het weer, maar er stond weer eens geen rij dus waarom niet nog een rondje doen? Toen we al in de kar zaten vastgesnoerd voor vertrek, ging opeens het licht aan. Technical difficulties, voor het eerst dat we dit meemaakten en we hielden gelijk het hele park voor gezien ondanks dat het pas 3 uur was. We besloten in de chill-villa een vette All-American BBQ-party te houden, met 3 soorten bier, hamburgers waar een koe inpast, jurassic chicken drumsticks en vette worsten. Met enige moeite lukte het ons om minder dan de helft weg te gooien. Tussendoor werd nog een coole MTV-cribs aflevering opgenomen, de trailer is hieronder te bezichtigen.

Greetz Y'all, Clermont 9.00 uur, graadje of 30!

Een heel relaxed dagje@Universal (behalve voor Yurian)

De temperatuur was een paar graden gezakt naar zeer aangenaam (29), en Universal's Islands of Adventure was zo goed als leeg. We kwamen pas om 10.00 uur binnen, slenterden lui langs alle attracties en hadden toch voor 18.00 uur alles gedaan. Twee bijzondere attracties mogen niet ongenoemd blijven: een attractie waar bij stond "you will get soaked" was om twee redenen opvallend: 1. De hele groep durfde erin en 2. De waarschuwing bleek in dit geval eens niet overdreven. Gezeten in een rubber band ga je door een wildwaterbaan. Zoiets schijnen ze in de Efteling ook te hebben maar hier leek het de Niagara watervallen wel. We leerden o.a. dat een Iphone niet waterdicht is en dat een spijkerbroek meer dan een halve dag nodig heeft om op te drogen. Iedereen inclusief Iphone is inmiddels weer hersteld maar dit was een heftige, en bizar natte attractie. De tweede bijzondere kan uitgroeien tot een all-time favorite wat ons betreft. Spiderman wist een wilde rit in een karretje te combineren met 3D-beelden en "echt" vuur, ontploffingen enz. Werkelijk heel knap gemaakt, San en de kids zijn er 3x in geweest. Dit kon omdat we op een enkele uitzondering na helemaal geen rijen hadden, letterlijk dus want we liepen iedere keer zo door.

Alleen voor Yurian was het toch een zware dag. Na intensieve therapie van met name Ome Rob net weer klaargestoomd voor de maatschappij, werd hij middels slinkse manipulaties de meest gruwelijke attracties ingelokt om er als een zombie met betraande ogen weer uit te komen. We hebben hem nu zo ver dat hij zich bij het zitten op een doodnormale tribune al afvraagt wanneer de boel naar beneden stort. Deze jongen gaat zich wel redden in de harde maatschappij. Hij blijft ook topscorer in de categorie:

Quote van de dag:

Yurian na de 3D-Spiderman attractie:

"Ik heb even mijn bril afgezet om te kijken of het de echte was, maar hij was nep!"

Omdat we vroeg klaar waren in Universal zetten we Sandra nog maar eens af in de 150-kledingwinkels Outlet waar ze met de rode loper werd ontvangen. Jeroen kreeg die zorgelijke blik weer in zijn ogen toe ze voorstelde "haal me over 3 uur maar weer op". Alle parken die we wilden doen zijn nu bezocht. De rest van de vakantie staat in het teken van het afronden van "losse eindjes". In ieder geval in Animal Kingdom en Universal moeten nog een paar attracties afgevinkt, en natuurlijk herbezocht, worden.

Have a good one, Clermont, 8.30 uur, een graad of 20 warmer dan in Nederland :-)

Harry Potter-kasteel dichtbij maar toch ver weg want pas open in juni...

We raken verwend...

Verwend met de Disney-sfeer en de high-tech van Universal, vonden we Seaworld duidelijk het minste park. Een wat kale bedoening, geen muziek, en voor dingen zoals een locker die in de andere parken gratis zijn, moet je in Zeewereld apart betalen. Dieptepunt was een staaltje nationalisme waar we tot nu toe aardig van verschoond waren gebleven, bij de Shamu-de-orka-show. Will everyone with family fighting for our freedom in the middle-east please stand-up, give them a supporting applause, zoiets. Dit soort politieke uitingen geeft de volle tribunes een iets ander sfeertje. Berlijn 1936 was er niks bij. Zo begrijp je ook meteen waarom die orka's er af en toe eentje beetpakken.

Ondanks dit alles had Seaworld wel de coolste ride tot nu toe. De Manta (niet gesponsord door Opel) is een achtbaan waar je niet in een karretje op de rails zit, maar in een tuigje eronder bengelt. Je ligt horizontaal zodat de grond op je afkomt, en bij een looping zie je even alleen maar blauwe lucht. Heel apart en uiteraard durfden alleen Rob en Jeroen hiervan te genieten. Yurian ging onder zachte dwang eindelijk weer eens mee in een ride, deze splash durfde hij wel aan. Groot was zijn opluchting toen het weer voorbij was, het was alleen wel vreemd dat het karretje weer naar boven ging... voor een tweede splash. Nu is het definitief gebeurd met zijn lef, zelfs in de kinderachtbaan sprong hij op het allerlaatste moment uit de rij.

Vandaag staat het laatste park dat we nog niet bezocht hebben op het programma, Island of Adventure ofwel Universal 2 zoals de kids het samenvatten.

Groeten vanuit een eindelijk iets koeler Clermont, 8.00 uur, 20 graden (wordt 29).

Op zijn kant, onder de rails, in de Manta weet je niet wat boven en onder is...

De rustdag heeft niet geholpen

Na verslagen van louter thrills en shows hadden we gisteren een rustdag ingelast. Nou ja rust, ik vond het zelf de vermoeiendste dag want we gingen de hele dag... winkelen. Jeroen chauffeurde mij eerst naar de Donner van Amerika, de Barnes & Nobles. Daar trof ik zo'n 5 uur en een tas vol boeken later de rest weer, die zich had uitgeleefd (vooral 1 persoon dan) in de Outlet, een keten van maar liefst 150 kledingwinkels. Toen we in downtown Orlando nog wilden gaan winkelen bleek dat we domme toeristen waren. In downtown waren in het geheel geen winkels maar alleen café's, restaurants en kantoorgebouwen, bovendien liep er verder niemand rond in de bloedhitte. Voor shoppen moet je echt naar 1 van de vele, altijd overdekte en airconditioned "Malls" die langs de diverse snelwegen liggen. Niet gericht op gezelligheid maar op efficiency. Na er rondgelopen te hebben zaten we stuk en gingen richting chill-villa. Daar bestelden we Amerikaanse spare-ribs, Indiase Lam en Japanse garnalen van hetzelfde bezorgmenu.

Quote van de dag:

San liet de plaatselijke Al Bundy nederig (en heel verbaasd) naar haar voeten kijken middels de vraag

"Do you have more shoes backwards?"

Vandaag staat Seaworld op het programma, er liggen weer vele shows en martelbanen op ons te wachten!

Later, Clermont 8.00 uur, 27 graden, wordt 31.

De trauma's en verwarring zijn compleet

Sandra en Yurian krijg je na traumatische ervaringen met de Tower of Terror (resp. 14 jaar(!) geleden en vorige week), met geen stok meer een achtbaan in of iets wat daar maar enigszins op lijkt. Door keer op keer uit te leggen dat de Simpsons (voor oldskool Universal Studio's bezoekers formerly known as Back to the Future) een simulatie is waarbij je in een kar zit die alleen maar wat heen en weer beweegt met een gigantisch filmbeeld om je heen, zodat het alleen maar lijkt of je vliegt, valt, enzovoorts, kreeg de rest van de groep de chickens toch over de streep. Groot was de hilariteit (bij een deel van de groep) toen het eerste filmbeeld dat werd getoond... een achtbaan was! Met de ogen dicht valt zo'n simulatie best mee. Het grootste T-shirt succes tot nu toe was de combo van Rob, Jeroen en Sandra met de teksten CIA ("Cute Intelligent Angel"), FBI ("Female Body Inspector") en DEA ("Drunk Every Afternoon"). Niet in die volgorde trouwens! Beste reactie was wederom van een crew-member: "Finally they are working together!"

Quote van de dag:

Yurian nadat de Terminator op zijn motor vanuit de film zo het podium was opgereden, daarna weer terug de film in:

"Ik zag het, maar het kan niet!"

Bijna alles in Universal Studio's hebben we nu gedaan, dankzij RobRob en de meestal korte rijen, maar in onze 13-14 jaar afwezigheid hebben ze heel gemeen er nog een compleet park naastgebouwd! Die doen we dan maar een andere dag :-)

Tussenstand leukste Universal attracties:

Rob: Terminator 2 3D

Jeroen: Revenge of the Mummy

Sandra: Simpsons (blijkbaar zelfs erg leuk met dichte ogen!)

Antony: Simpsons

Yurian: Jimmy Neutron's Nicktoon Blast

Na ons eerste uur file dankzij een volledig uitgebrande camper op de snelweg, zijn we thuis bijgekomen met een magnetron-maaltijd. Vandaag gaan we, na ons eerste continental breakfast in de villa, de Premium Outlet Store in Orlando plunderen. Dit is een megamall met 150(!) kledingwinkels. Aangezien deze attractie voor mij veel te eng is, word ik eerst gedropt in downtown in boeken- en dvd-gebied.

Ondertussen houden we de zich uitbreidende aswolk goed in de gaten, als het echt moet houden we het nog wel een tijdje uit hier :-)

Bye now from sunny Clermont, 27 graden (wordt weer 33)

Sandra vat haar dag in Universal even samen...

Swimming with dolphins

Omdat ik er zelf niet bij was laat ik voor deze aflevering de sterreporters Yurian en Antony aan het woord over Discovery Cove. Antony: "We hebben met dolfijnen gezwommen. En kunstjes gedaan, als je zelf met je handen bewoog deden ze dat na. En we hebben allebei ons drinken omgegooid. Ik moest van de instructrice de bak met voer vasthouden en toen kwam de dolfijn heel snel op me af. De dolfijn voelde aan als plastic. We zwommen ook in heel warm water, daar hebben we stenen gezocht. We hadden ook een duikbril en daarmee gingen we snorkelen en roggen aaien, die waren heel glibberig. Yurian: "ik vond vissen eng, ik dacht dat er misschien ook andere dieren in het water zaten. We gingen door een rivier en onder een waterval. En door een tunnel waar je vanzelf met de stroom meeging. We hadden een bakje fruit om de vogels mee te voeren. De dolfijn voelde nep. Hij kauwt niks maar slikt het meteen door. Je mocht hem ook een kusje geven als je zijn kin in je handen houdt."

Vandaag maken we een start met de 25+ rides van Universal Studios!

Greetings vanuit een wederom warm en vochtig Clermont, 7.45 uur.

Transformation almost completed...

Na bijna een week vertoeven in the greatest country in the world, beginnen we zelf steeds meer op Amerikanen te lijken. De overal aanwezige gemaakte vrolijkheid (maar wel altijd klantvriendelijk) gaan we al normaal vinden. Ook begint ons IQ te dalen naar zorgwekkende waarden als ware het Hollands lentetemperaturen. Zelf nadenken wordt namelijk overal sterk ontmoedigd, zo staat zelfs in het toilet al tot in detail beschreven hoe je je handen moet wassen. We lachten nog wel achter de ruggen van moddervette Amerikanen (San zet ze zelfs stiekem op de foto) die hun bord volladen met bergen vet eten, totdat we onze eigen borden eens goed bekeken. Het is moeilijk weerstand bieden aan de All-you-can-eat buffetten met 30 soorten vlees en een aparte toetjesstraat met taart, ijs, snoep enzovoorts (Yurian was hier vaak te vinden). Bij de afdeling gezond food was het een stuk rustiger, zoals een American daddy het samenvatte voor zijn zoontje: "Come on son, let's go to the real food!". Hoogtepuntje in deze schrans-cultuur waren de toverballen die Yur en Ant van eigen geld, uit de automaat trokken. Ik wees ze er maar niet op dat ze voor de smaak "fireball" kozen, want de verandering van gezichtsuitdrukking toen binnen enkele seconden hun gehemelte volledig in brand stond van deze sambalballen had ik voor geen goud willen missen!

Quote van de dag:

"Welke attractie gaan we vandaag als eerste doen?"

Antony, na 4 dagen intensief parkrennen: "Degene die het dichtste bij is!"

Qua parken zitten we nog mooi op schema. Magic Kingdom was gisteren al na zo'n 3 uurtjes volledig afgevinkt, waarna we een shopping spree aanrichtten in de gigantische Florida Mall, een soort Alexandrium met het verschil (naast de grootte) dat alle exits zijn aangesloten op verschillende warenhuizen! Er was ook een speelgoedwinkel, zo groot dat deze apart gelegen was naast de megamall, hier gingen de kids los als labradors in het park. Regelmatig hoorde ik Jeroen "damage control, damage control" mompelen al rennend richting shopping cart, om (vergeefs) te redden wat er nog van zijn credit card te redden viel.

Later nog een dagje Animal Kingdom en heel Disney is history, want Seaworld en Universal Studios wachten!

Vandaag heb ik een snipperdag opgenomen, de rest is op dolfijnenjacht in Discovery Cove. Hopelijk houden ze het (buiten het zwembad) droog, want alleen voor deze dag wordt regen en misschien onweer voorspeld.

Have a nice day, Clermont, 11.30 uur, 28 graden (wordt 33).

Kijk pappa en mamma eens lief spelen met... een full-size mitrailleur die mee naar Nederland moet in de handbagage?!?

Tussenstand: jury's still out there

Vier dagen en vier parken verder is het tijd voor een tussenstand. Zo'n 80% van alle Disney World attracties is gescand, wat geheel volgens schema is. Dit mede dankzij het navigatiesysteem RobRob, die optimale routes door de parken combineert met het afwegen of de plaatselijke rij te lang of goed te doen is, en het op de juiste momenten aanschaffen van Fastpasses. Hollywood Studios en Epcot zijn zo goed als "klaar", Magic en Animal Kingdom kunnen een rentree verwachten. Gisteren in Epcot trokken beide senior brothers de aandacht met hun T-shirts met opschrift "Genius by birth, grumpy by choice" en "I'm grumpy because you're dopey". Bedenk zelf wie welk T-shirt droeg!

Tussenstand van de leukste attracties:

Rob - Mission: Space

Jeroen - Expedition Everest

Sandra - Ik kan niet kiezen (niet zo gek als je bijna nergens indurft - red.)

Antony - Splash Mountain, Big Thunder Mountain Railroad, Test Track (kan ook niet kiezen dus)

Yurian - Buzz Lightyear

Engste attractie: unaniem de Tower of Terror, San en Ant krijg je er met geen stok ingeslagen (wel geprobeerd) en Yurian vraagt nog steeds bij elke attractie sindsdien, of er een val inzit en zo ja dan gaat ie er niet in. Dat wordt nog wat als ik op 35 woon!

Vandaag begint met het nemen van enkele zware beslissingen: wat te doen (Magic Kingdom is licht favoriet), bij welke Denny's ontbijten (nu we bij de Waitress from hell ook nog het volle pond moeten betalen is het tijd voor een andere) en wat te doen aan dat verontrustende "motorstoring"-lampje op het dashboard van de SUV. Nu de kop eraf is kunnen we het wel iets rustiger aandoen. Meer tijd voor het zwembad, bezoekjes aan de grootste supermarkt ever (Wallmart), en de gameroom met o.a. het Amerikaanse tafelvoetbalspel (want met 12 veldspelers!)

Have a good day everyone vanuit een bewolkt Clermont, 7.45 uur, nu al 26 graden (wordt 31).

"Our golfballs are the biggest in the world!"

Happy places met Dreamy corners

Op parkdag 2 zijn we bespuugd door Aliens, bespot door monsters en met een boot een afgrond ingestort. Inderdaad, we waren op de happiest place on earth. Rare man die Walt. Ik scoorde punten met mijn "Will diss you" T-shirt, opvallend genoeg met name bij het Disney-personeel. Hoogtepuntje was de Speedway racing, een soort mini formule 1 race, waarbij de enige vrouw in ons gezelschap een extra rondje mocht omdat het niet lukte om in de pitstraat op tijd te stoppen bij de in-uitstapplek. Verder zagen we op het eind van de dag een zombie die met zijn ogen dicht kon lopen, dit bleek bij nadere inspectie een kind te zijn ooit bekend onder de naam Antony.

Quote van de dag: "En Yurian, nog gedroomd van de Tower of Terror?"

"Ja, maar in mijn droom ging ie lang niet zo hard!"

Dan nog even over ons "huisje". Na drie dagen durven we nog niet met zekerheid te zeggen of we alle kamers ontdekt hebben. In deze volledig airconditioned megavilla komen we in ieder geval aan de broodnodige nachtrust, al zijn het dan nachtjes van max.7 uur (want het is tenslotte geen vakantie). Het zwembad is alleen nog maar ingewijd, de gameroom zelfs nog onaangetast. Indrukwekkend is ook het high-end security systeem, dat ons bij binnenkomst begroet met een hartelijk "Armed! Enter code now!" en bij vertrek krijgen we mee "Armed! Leave now!". Bij lezen van het villa-handboek(!) bleek dit niet bedoeld voor het tegenhouden van inbrekers, maar meer voor slangen, krokodillen en... beren! Dat de behandeling van diverse soorten slangengif uitgebreid staat beschreven geeft te denken, dat vertellen ze niet als je de villa boekt!

Greetz uit Clermont, 7.45 uur, 22 graden (wordt wederom 34 vandaag).

afstand houden tot de vrouwelijke Jos Verstappen...

Het is natuurlijk geen vakantie

Wegens het ultradrukke programma dit keer een kort berichtje. Op dag 1 van de parkenrally werd vrijwel alles van Disney's Hollywood Studios afgevinkt. De drukte viel mee en voor het eerst proefden we het genot om bij een attractie (Toy Story) waar een rij van 85 minuten stond, iedereen voorbij te lopen en binnen 10 minuten aan de beurt te zijn! Leve het briljante Fastpass systeem. Hoogtepunt van de dag was de ontdekking hoe Yurian rustig te krijgen: zet hem in de Tower of Terror en je hebt een hele tijd geen kind aan hem! Zeker 10 minuten na de vrije val was hij in shocktoestand en reageerde nergens meer op. Maar in tegenstelling tot oudere broer en ma durfde hij het tenminste wel aan. Dat wil zeggen, eenmalig dan want dit was de eerste en laatste keer ooit. Ook uniek: vanaf een uur of 19.00 smeekten de kinderen of we wilden afnokken terug naar de villa (het zwembad speelde een rol in deze overweging), terwijl de volwassenen wilden blijven. Niks afhaken, het is geen vakantie! Om 23.00 uur lag de complete family alsnog in het zwembad. Vandaag staat Magic Kingdom op het programma, wordt weer een heet dagje!

Byebye vanuit Clermont, 7.45 uur, 24 graden, wordt 34 vandaag.

Handtekeningen verzamelen... van poppen?!

De terroristen zijn onder ons

Vrijdag om 7.15 uur liet Jeroen de motoren brullen van de met - nu nog halflege - koffers volgehangen auto. Via Schiphol parking, shuttlebus, vliegtuig naar Phillie, vliegtuig naar Orlando, Full-size SUV naar Clermont werd zo'n 20 uur later de mega-doolhofvilla bereikt. Een vlekkeloze reis waar toch nog wel e.e.a. op aan te merken valt, als je maar je best doet (en anders wordt het zo'n saai stukje). Zo weten we nu hoe het is om zonder enige verdenking, en ondanks zeer betrouwbaar voorkomen, als staatsgevaarlijke criminelen behandeld te worden. Nog voor het boarden op Schiphol werden we aan een waar kruisverhoor onderworpen. Nu spreken gekken en kinderen altijd de waarheid, zodat we niet op tegenstrijdigheden in ons verhaal betrapt konden worden. Binnengedrongen op Amerikaans grondgebied werd het alleen maar erger. Vingerafdrukken, boevenfoto's en "all shoes have to come off!" zijn slechts enkele van de vernederingen waar we continu aan werden onderworpen. Welkom in Amerika!

Als ergernissen-expert weet ik dat de ware terreur niet uit de hoek van Al Qaida komt, nee die is altijd gewoon onder ons. In de 8 uur durende helletocht naar Philadelphia (zeer dubieus de "city of brotherly love" genoemd) terroriseerde een leger kleinkinderen, waarbij vergeleken Yur en Ant gedrogeerde engeltjes leken, zeker een rij of tien. Zij werden daarbij aangevoerd door een krankzinnige oma on XTC. Op een gegeven moment kwam zelfs de klassieker "is er een dokter in de zaal" voorbij, maar dit bleek helaas niet bestemd voor Crazy Granny. Gelukkig zat ze in de vervolgvlucht naar Orlando niet naast ons, maar op de stoel recht achter mij :-)

Desondanks zaten we om 22.00 uur (in Nederland al 04.00 uur zaterdag) achter een koud biertje naast ons(!) zwembad. Om 23.00 uur ging iedereen volledig out, behalve natuurlijk Yurian ("mag ik even Playstationnen"), maar die pakken we vandaag (zaterdag) wel terug.

Volgende keer meer over dag 1 in de parken, en het doolhofhuis.

Have a good one, vanuit Clermont, 7.15 uur, 22 graden (wordt 34 vandaag!)

Jeroens moment of glory: pick any full-size van uit de rij!