That's all folks!

We kozen om de laatste dag naar Hollywood Studio's te gaan, net als de eerste dag. Iets met ronde cirkels enzo. Het was verrassend druk en omdat we vrijwel alles al eerder hadden gedaan, hielden we het vier attracties en drie uurtjes later weer voor gezien. Op naar het enige Disney-deel waar we nog niet geweest waren, Disney Village. Dit bleek uiteraard weer een mega-complex te zijn met o.a. de grootste Lego-winkel en grootste Disney-store ever. Aangezien het bloedheet was en we op onze laatste benen liepen, sjokten we na tweederde te hebben gescand terug naar de auto. Terug in huize Droomhoek verorberden we met moeite de rest van de jurassic pizza. Met vijf man twee dagen eten van 1 pizza, Amerika samengevat in één zin.

Tot slot geven we als inmiddels ervaren park-recensenten de belachelijk-top-3 van de pretparken:

3. Voordat je een park hebt betreden heb je meestal al twee keer flink in de rij gestaan. Dit komt door een behoorlijk overdreven aandoende toegangscontrole; eerst uitgebreide tassencontrole gelijk een vliegveld, daarna moet bij de kaartjesautomaat een vingerafdruk(!) worden gescand, wat natuurlijk bij veel domme toeristen niet in 1 keer lukt. Een slechte start van een parkdag op deze manier.

2. Rijen met (voornamelijk!) kinderen die een handtekening willen van Mickey, Donald of een andere pop. Even bizar als geniaal, want het werkt dus wel.

1. Disney kan er niks aan doen, maar de bezoekers wel; diverse ouders die hun pasgeboren baby meesjouwen in de hitte, drukte en ja hoor ook gewoon allerlei attracties. Ja daar zullen die baby's als ze later groot zijn met veel plezier aan terugdenken!

We sluiten positief af; de organisatie van dit alles (want we hebben het bij Disney bijvoorbeeld over zo'n 150.000 bezoekers per dag!) is in veel opzichten indrukwekkend, en slim. Een top-3 hiervan:

3. De al genoemde handtekeningenjacht. Veel levert het Disney niet direct op, alleen een handtekeningenboekje kopen is voldoende, maar indirect natuurlijk wel. Een slim staaltje binding van jonge klanten.

2. We werden er af en toe gek van zo goed werkte dit: Antony kreeg een boekje waarin munten verzameld konden worden. Deze munten draai je uit een apparaat waar je 50 cent of 1 dollar in moet gooien. En nu komt ie: deze apparaten staan in of direct bij iedere giftshop. We hebben dus alle giftshops gezien, meegesleurd door Antony op muntenjacht. Briljant in zijn eenvoud.

1. Het al veelgenoemde en -geprezen fastpass-systeem. Je voelt je VIP als je in een aparte rij langs het vee loopt (erg leuk om "mwooooeeeeh! te roepen") dat niet de moeite heeft genomen om een fastpass aan te schaffen, of het systeem niet snapt. En het scheelt uren (wacht)tijd. Verzonnen door Disney en slecht gekopieerd door Universal en Seaworld, want daar moet je er vet voor betalen (15 dollar pp).

De aswolk is helaas opgelost, de tickets zijn herbevestigd dus we zullen vandaag toch de lange reis terug moeten aanvaarden. Kijken of we in het vliegtuig kunnen pitten (m.a.w. of granny from hell een andere vlucht heeft), want dat zou de jetlag aardig verminderen! ETA 0845 op hollandse bodem, 20 graden en tientallen vierkante meters woonoppervlakte armer maar een hoop lollige herinneringen rijker!

Last time greetz from Clermont, 8.00 uur, 23 graden (don't care hoeveel het wordt).